Een oudere vrouw genaamd Alana haalde haar vijfjarige kleinzoon Noah zoals gewoonlijk op van de kleuterschool. Tijdens de rit vertelde Noah over een geheim rond een voorwerp in de garage van zijn ouders, dat zijn moeder Emma op een rommelmarkt had gekocht. Alana kreeg argwaan en reed rechtstreeks naar Emma’s huis, waar achter het garageraam een rood licht brandde. Binnen ontdekte ze een snoer rode lichtjes dat boven een reeks afgedrukte foto’s hing, evenals een kleine, donkere vintagecamera die op de werkbank stond.
Emma vertelde dat ze de camera op een rommelmarkt had gekocht van een gepensioneerde oudere man en de film die erin zat had laten ontwikkelen. Ze had de verkoper bovendien uitgenodigd voor het avondeten. Even later arriveerde de verkoper – een oudere man genaamd Stephen, die Alana veertig jaar geleden had gekend. Hij nam Alana mee terug naar de garage om samen met haar de volgorde van de foto’s te bekijken. De beelden lieten zien dat een oude momentopname, waarvan Alana oorspronkelijk had gedacht dat Stephen daarop een andere vrouw kuste, in werkelijkheid onderdeel was van een groepsfotoshoot met een stel dat Selena en Carl heette.
Bij het bekijken van de ontwikkelde foto’s die aan de garagemuur waren bevestigd, wees Stephen op de datum waarop hun relatie destijds had plaatsgevonden en vroeg hij hoe oud Emma was. Toen hij hoorde dat Emma veertig jaar oud was, vroeg Stephen of hij misschien haar biologische vader kon zijn. Alana bevestigde dat ze kort na hun breuk, veertig jaar geleden, had ontdekt dat ze zwanger was, maar had besloten geen contact met hem op te nemen.
De groep verplaatste zich van de garage naar de eetkamer, waar een klaargemaakte maaltijd op tafel stond. Emma vroeg om wat tijd om alle informatie te verwerken en besloot ondertussen gewoon met het diner door te gaan, terwijl ze Stephen haar eigen vragen stelde.
De familie zat samen aan de eettafel, omringd door serveerschalen, glazen en bestek, en begon aan hun gesprek.
