Op 69-jarige leeftijd verkocht Abigail haar huis en plande ze een internationale reis, waarbij ze een woning achter zich liet die werd gekenmerkt door een overvolle wandkalender, papieren financiële boekhouding en ingepakte lunchtrommels. Haar reis bracht haar naar een antiquariaat in Melbourne, Australië, vol houten boekenkasten en stapels pocketboeken met misdaadromans. Tijdens haar bezoek aan Arthurs woning bleef ze stilstaan bij de bakstenen open haard met rode tegels. Erboven hing een ingelijst schilderij op doek van een vakantiehuisje aan een meer, met twee schuin groeiende pijnbomen, een houten steiger en de initialen ‘R.M.’ in de rechterbenedenhoek.
Arthur haalde een houten kistje met scharnieren tevoorschijn, gevuld met papieren enveloppen vol handgeschreven brieven die gedurende tientallen jaren vanuit het buitenland waren verstuurd. Tussen deze documenten lag een verzegelde envelop gericht aan Abigail, met vier pagina’s handschrift op schriftpapier, samen met een klein handgeschreven briefje over een openstaande koffieschuld van twaalf dollar.
Lakeside cottage painting above the mantel. Bron: Dan Totilca / Getty Images. Abigail droeg haar bagage over de rotsachtige oever bij het meer, waar het oorspronkelijke vakantiehuisje ooit had gestaan, voordat ze met vliegtickets voor haar resterende buitenlandse bestemmingen verder reisde. Maanden later liep ze door de aankomsthal van een luchthaven, waar Arthur op haar stond te wachten met een rechthoekig stuk karton in zijn handen, waarop een handgeschreven boodschap stond die verwees naar de transactie van twaalf dollar.
Het originele schilderij op doek hangt nu aan de muur van een gezamenlijke woning. In een glazen vitrinekast direct onder het schilderij liggen de vier pagina’s van de handgeschreven brief, samen met een papieren kassabon van een café in Melbourne waarop het totaalbedrag van twaalf dollar staat vermeld – boven opgestapelde koffers met harde schalen en instapkaarten.
Framed letters and paper receipts. Bron: Charlotte Tattersall / Getty Images. Het interieur van de woning is nog altijd ingericht met donkere vinylplaten in houten rekken, pocketboeken en metalen tuingereedschap dat wordt gebruikt voor de tomatenplanten in potten op het balkon.
