Janet kreeg een bericht van de school over haar dertienjarige kleinzoon Alan, die vaak te laat kwam en tijdens de lessen in slaap viel, terwijl hij zijn schooltas angstvallig bewaakte. Nadat ze thuis waren gekomen, doorzocht Janet de onbeheerde rugzak terwijl Alan in de badkamer was. Tot haar verbazing vond ze zes stoffen zakjes vol metalen huissleutels en een handgeschreven logboek waarin ochtendklussen, locaties van afvalcontainers, voerroutines voor huisdieren en bezorgplekken voor kranten bij huizen in de buurt stonden genoteerd.
Toen Janet hem vroeg wat al die spullen in zijn tas deden, vertelde Alan dat hij vóór de schoollessen regelmatig langs huizen in de buurt ging van bewoners zoals mevrouw Alvarez, meneer Jenkins en juffrouw Ruth. Hij hield zich strikt aan de regel om geen geld aan te nemen voor deze diensten, omdat hij zich wilde distantiëren van eerdere opmerkingen van zijn moeder. Janet ging vervolgens met hem mee tijdens zijn ochtendrondes en zag met eigen ogen welke taken hij in de buurt uitvoerde. Daarna sprak ze hem aan op zijn vermoeidheid tijdens schooltoetsen en eiste ze dat alle spullen waarmee hij toegang tot andermans eigendommen had onmiddellijk werden teruggebracht.
Janet en Alan bezochten ieder adres op zijn route, zodat Alan elke set huissleutels kon teruggeven en kon uitleggen dat hij ervoor had gekozen zich voortaan op zijn schoolrooster in de ochtend te richten. De buurtbewoners namen hun sleutels weer in ontvangst. Mevrouw Alvarez sprak in plaats daarvan af dat Alan in het weekend zou langskomen, in plaats van vroeg in de ochtend te helpen. Ondertussen ontdekte Janet in zijn papieren ook een nog niet ingeleverd toestemmingsformulier voor een schooluitje van 35 dollar. Ze droeg hem op om voortaan gewone schooldocumenten en kostenformulieren rechtstreeks bij haar in te leveren, in plaats van ze verborgen te houden.
Alan veranderde zijn dagelijkse routine, waardoor hij voortaan op tijd op school aankwam, het toestemmingsformulier voor het schooluitje inleverde en meeging met de geplande excursie. Zijn ochtendklusjes in de buurt stopten en maakten plaats voor af en toe een bezoek op zaterdag aan bewoners, zonder dat daar nog vroeg in de ochtend lichamelijk werk aan te pas kwam. Op een regenachtige dag vroeg Alan of Janet hem naar het schoolgebouw kon brengen, in plaats van zoals gewoonlijk te voet aan zijn ochtendtocht te beginnen.
Janet maakte een ingepakte ontbijtlunch klaar en reed Alan rechtstreeks naar het schoolterrein. Thuis bleef zijn schoolrugzak ongeopend en onbeheerd op een stoel staan terwijl ze samen in de auto vertrokken.
