Haar ongemak veranderde in pure angst tijdens een etentje bij Arthur thuis. Nadat Arthur even was weggelopen om een telefoontje aan te nemen, nam zijn huishoudster Helen Holly dringend apart. Ze waarschuwde haar dat ze onmiddellijk moest vertrekken. Helen bracht Holly naar Arthurs privékantoor en liet haar een verborgen doos met oude foto’s zien. Daarin zat een foto van 61 jaar geleden, waarop Holly zelf te zien was als zeventienjarig meisje in Chicago. De foto was gemaakt tijdens een vernederend schoonheidsonderzoek in een warenhuis, bedoeld om haar gezichtsbeharing te ‘corrigeren’.
Arthur gaf toe dat hij als tiener had gewerkt voor hetzelfde bedrijf dat destijds het schoonheidsonderzoek had uitgevoerd. Hij onthulde dat hij de jonge assistent was geweest die zwijgend had toegekeken terwijl Holly werd vernederd. Tientallen jaren later had hij het oude bedrijfsdossier met haar naam en gegevens teruggevonden. Vervolgens was hij haar bewust via online registers gaan opsporen en had hij doelgericht haar datingprofiel opgezocht. Hoewel Arthur beweerde dat hij alleen zijn excuses wilde aanbieden en de schade uit het verleden wilde herstellen, voelde Holly zich verraden door zijn bedrog en zijn manipulatieve verzoeken om foto’s, waarmee hij haar identiteit had willen controleren.
Holly weigerde zijn pogingen om zijn geheimzinnigheid goed te praten en verliet met hulp van de huishoudster zijn huis. Een paar dagen later stuurde Arthur haar een handgeschreven excuusbrief, samen met de originele foto en het oude verslag van het schoonheidsonderzoek. Toen Holly de oude afbeelding bekeek, besefte ze dat het jonge meisje op de foto helemaal niet lelijk of gebrekkig was geweest. Ze was gewoon bang geweest. Ze vond troost in de herinnering aan de oprechte, onvoorwaardelijke liefde van haar overleden echtgenoot Walter.
Holly belde Arthur nog één laatste keer om zijn excuses aan te horen, maar maakte hem duidelijk dat het vertrouwen onherstelbaar was beschadigd. Daarmee kwam hun contact definitief tot een einde. Ze liet een portret van zichzelf op zeventienjarige leeftijd inlijsten en hing het naast een recente foto waarop ze lachend te zien was, met haar gezichtsbeharing duidelijk zichtbaar. Ze besloot zich niet langer achter make-up te verschuilen, liet het verleden achter zich en accepteerde zichzelf volledig zoals ze was.
