Op haar 67e maakte een weduwe genaamd Eleanor haar eerste soloreis naar Malta, vastbesloten het leven ten volle te omarmen door „ja“ te zeggen tegen elke nieuwe ervaring. Tijdens haar reis ontmoette ze David, een charmante oudere man voor wie ze meteen een vonk voelde. Hun romance leek een prachtige samenloop van omstandigheden, totdat Eleanor David in de binnenplaats van een restaurant met zijn dochter Clara hoorde praten. Tot haar grote schrik ontdekte ze dat David haar al eerder had herkend en dat hun hele ontmoeting zorgvuldig was gepland.
David bekende dat zijn overleden vrouw elf jaar lang in het geheim een affaire had gehad met Eleanors overleden echtgenoot Michael. Nadat hij een verborgen verzameling brieven had gevonden – waaronder een nooit verstuurde bekentenis van Michael aan Eleanor – was David naar Malta gekomen om antwoorden over het verleden te vinden. Diep geschokt door Michaels jarenlange ontrouw en woedend omdat David haar onder valse voorwendselen had benaderd, nam Eleanor de brief mee en vloog naar huis, met het gevoel dat haar hele herinnering aan haar huwelijk en haar reis door verraad was bezoedeld.
Thuis verwerkte Eleanor haar verdriet, deelde ze de pijnlijke waarheid met haar dochter en begon ze haar leven opnieuw op te bouwen door therapie en nieuwe persoonlijke doelen. Hoewel ze zich door beide mannen diep verraden voelde, begon ze geleidelijk te beseffen dat haar persoonlijke groei op Malta nog altijd haar eigen verdienste was en dat David de enige andere persoon was die de complexe pijn van haar situatie werkelijk begreep. Na drie maanden stilte stuurde ze David een brief waarin ze vroeg of hij haar kon leren kennen zonder de last van het verleden van hun echtgenoten.
David antwoordde nederig, en langzaam bouwden ze hun band opnieuw op via maandenlange telefoongesprekken en later bezoeken, waarbij David liet zien dat hij eerlijk was en haar grenzen respecteerde. Een jaar later keerde Eleanor op haar eigen voorwaarden terug naar Malta. David stond haar op het vliegveld op te wachten met een speels bordje en liet daarmee zien dat hij klaar was om een echte relatie op te bouwen, gebaseerd op openheid in plaats van geheimen.
Toen ze opnieuw de binnenplaats van het restaurant aan de haven bezochten, waar de waarheid voor het eerst aan het licht was gekomen, vroeg David Eleanor om hun resterende jaren samen door te brengen, afwisselend in hun beide woonplaatsen. Eleanor besefte hoeveel ze was geheeld en gegroeid en zei ja – niet vanuit de naïeve drang om overal mee in te stemmen, maar vanuit een bewuste en weloverwogen keuze om met volledig open ogen een tweede kans op liefde te grijpen.
