Na een langdurige periode van vruchtbaarheidsbehandelingen bracht een echtpaar hun pasgeboren drielingdochters Ava, Mia en Sophie vanuit het ziekenhuis naar huis. Het gezin had thuis een welkomstdecoratie in roze en wit voorbereid en versierde de ruimte met ballonnen en banners voor een geplande groepsfoto. De moeder van de man, die eerder had laten weten dat ze liever een kleinzoon wilde en de ziekenhuisbezoeken had overgeslagen, verscheen in oktober bij de bijeenkomst in een dikke, dichtgeknoopte zwarte mantel over haar kleding.
Tijdens de viering knoopte de schoonmoeder haar donkere mantel open en onthulde een volledig blauwe outfit, bestaande uit een blauwe jurk, blauwe schoenen en een bijpassende blauwe strik. Aan haar pols hing een klein blauw papieren tasje met een blauw babysetje voor een jongen, compleet met witte knopen. Ze gaf het aan het stel met het verzoek het te bewaren voor een eventuele toekomstige kleinzoon. Toen haar zoon haar vroeg de drie baby’s bij naam te noemen, kon ze ze niet uit elkaar houden en wees ze naar Sophie terwijl ze haar Ava noemde.
Als reactie op haar optreden trok de echtgenoot de randen van de zwarte mantel weer over de blauwe jurk van zijn moeder en zei hij dat ze zich moest omkleden of het terrein moest verlaten. Ze koos ervoor om te vertrekken en miste daardoor de geplande fotosessie volledig. De overgebleven gasten, die allemaal in de gewenste roze-witte kleding waren gekomen, verzamelden zich samen met de drie babyzitjes en de roze ballonnen op de veranda voor de officiële groepsfoto ter verwelkoming van de baby’s.
Veertien dagen later stond er een ingelijste afdruk van de groepsfoto van de veranda op een tafel in de woonkamer van het echtpaar. De schoonmoeder probeerde via sms-berichten en telefoontjes contact te zoeken, maar haar zoon weigerde haar toegang tot het huis totdat ze zijn drie dochters bij naam zou erkennen. Ongeveer een maand na de oorspronkelijke bijeenkomst verscheen ze bij de voordeur met drie afzonderlijke, verschillende cadeaus voor de baby’s, nadat ze de zwarte mantel en de blauwe kleding had achtergelaten.
Tijdens dit bezoek koppelde de schoonmoeder de namen Ava, Mia en Sophie zonder aarzelen aan de juiste baby’s. Daarna begon ze regelmatig het huis te bezoeken en raakte ze vertrouwd met de individuele kenmerken en dagelijkse routines van elk van de drie baby’s. Ondertussen bleef de ingelijste foto van het roze-witte welkomstfeest zijn vaste plek behouden op het bijzettafeltje in de woonkamer.
