Monica was stomverbaasd toen haar Golden Retriever Max plotseling begon met het brengen van schone, netjes opgevouwen herenonderbroeken naar hun veranda. Terwijl haar echtgenoot Chuck het in eerste instantie lachend afdeed als een ongelukje van de buren, begonnen de dagelijkse „leveringen” van verschillende maten en kleuren Monica steeds meer zorgen te baren. In plaats van haar bezorgdheid serieus te nemen, gebruikte Chuck de vreemde gebeurtenissen om haar belachelijk te maken. Hij noemde haar steeds vaker „geobsedeerd” en „paranoïde” en maakte zelfs tegenover zijn moeder en vrienden grappen dat Monica haar verstand verloor door een bizarre gewoonte van de hond.
Omdat ze wantrouwig werd door Chucks steeds heftigere verdediging, hield Monica Max vanuit het keukenraam in de gaten en volgde ze hem uiteindelijk naar de schuur in de achtertuin. Verstopt achter kerstdecoraties ontdekte ze een onbekende plastic doos vol met dezelfde soort herenonderbroeken, parfum en een zorgvuldig bijgehouden notitieboek. Op de pagina’s stond een gedetailleerd schema dat door Chuck was opgesteld, waarin precies stond wanneer welk paar ondergoed geplaatst moest worden. Ook stonden er bepaalde zinnen in die bedoeld waren om haar te manipuleren en haar aan haar eigen verstand te laten twijfelen.
In plaats van hem meteen te confronteren, maakte Monica stiekem foto’s van het verpletterende bewijs en wachtte ze af wat Chucks volgende stap zou zijn. Haar kans kwam tijdens een zondagse brunch met haar beste vrienden, waar Chuck zoals verwacht probeerde haar voor schut te zetten door grappen te maken over haar „ondergoedonderzoek”. Monica opende rustig haar handtas en legde de foto’s van de verborgen doos en het manipulatieplan op tafel, waardoor Chucks wreedheid volledig zichtbaar werd voor hun geschokte vriendenkring.
Vernederd en door zijn vrienden in de steek gelaten, keerde Chuck naar huis terug en ontdekte hij dat Monica wilde dat hij zijn spullen pakte. Uiteindelijk liet hij zijn ware gezicht zien en gaf toe dat hij ongelukkig was in hun huwelijk, maar te laf was om zelf de slechterik te zijn. Daarom had hij gehoopt haar weg te krijgen door haar af te schilderen als iemand die geestelijk instabiel was. Monica wees zijn excuses resoluut af, bleef sterk en startte de volgende ochtend officieel de scheidingsprocedure.
In de dagen daarna bood zelfs Chucks eigen moeder Monica haar oprechte excuses aan nadat ze het onweerlegbare fotografische bewijs van de manipulatie van haar zoon had gezien. In de veiligheid van haar eigen huis vond Monica troost in haar onverbrekelijke band met Max, die haar altijd trouw was gebleven. De loyale Golden Retriever had geen vreemde gewoonte gehad; hij had letterlijk de bewijzen aangeleverd die Monica uit een giftig huwelijk hadden gered.
