Ze legde de omvangrijke schade zorgvuldig vast en meldde alles aan haar advocaat, Claire, terwijl haar vader in stilte arriveerde om de gevolgen met eigen ogen te zien. Tijdens de laatste zitting probeerde Brian financiële problemen aan te voeren om zijn verplichtingen uit de echtscheidingsregeling te verlagen, zonder te beseffen dat Nicoles vader een spraakbericht van 47 seconden bezat. In de opname dreigde Brian uitdrukkelijk dat Nicole spijt zou krijgen dat ze hem had weggestuurd en dat ze het huis precies zo zou kunnen krijgen als hij het had achtergelaten.
Gewapend met het spraakbericht en het fotografische bewijsmateriaal getuigde Nicoles vader over Brians bedreigingen en zijn mislukte poging om hem om te kopen, zodat hij zou liegen over het eigendom van de spiegel. De rechter wees Brians verzoek om financiële verlichting snel af en nam de vernieling expliciet mee in de definitieve verdeling van de bezittingen. Later probeerde Brian zijn gedrag te bagatelliseren door de spiegel onbeduidend te noemen, maar Nicoles vader maakte hem resoluut duidelijk dat het juist het enige was waarvan Brian wist dat het nooit vervangen kon worden.
Enkele weken later was het leidingwerk gerepareerd, waren de muren hersteld en was een specialist erin geslaagd het houten frame van de antieke spiegel te restaureren en van nieuw glas te voorzien. Nicole en haar vader hingen de spiegel samen opnieuw op in de woonkamer en bleven hem bijstellen totdat hij recht aan de muur hing. Terwijl Nicole voor haar spiegelbeeld stond, besefte ze dat winnen nooit om het huis of de juridische regeling was gegaan, maar om het bereiken van een plek waar Brians wreedheid haar geest niet langer kon breken.
