De tijdelijke parkeer routine van een huiseigenaar op een openbare weg maakte zijn bazige buurvrouw Linda woedend. Ze klaagde dat de auto haar uitzicht verpestte. Hoewel de auto volledig legaal geparkeerd stond, liet Linda het conflict ’s nachts escaleren door illegaal een privéwielklem op het voertuig van haar buurman te plaatsen.
De huiseigenaar weigerde zich te laten intimideren, meldde de wielklem bij de gemeente en bestelde als humoristische tegenactie een levensgrote, stevige kartonnen replica van de Honda, die rechtstreeks bij Linda op de veranda werd afgeleverd. Toen Linda het enorme kartonnen model woedend terugbracht, zette de huiseigenaar het simpelweg op zijn eigen gazon. Zo veranderde een symbool van burenruzie in een populaire speelplek voor de kinderen uit de buurt.
Terwijl kinderen uit de hele straat de nepauto vulden met kleurrijke tekeningen, bloemen en gelach, veranderde Linda’s poging om controle over de straat uit te oefenen in een levendige ontmoetingsplek voor de hele buurt. Kort daarna arriveerde een verkeersagent van de gemeente, die bevestigde dat parkeren op straat volledig was toegestaan en Linda streng opdroeg de niet-geautoriseerde wielklem te verwijderen.
De situatie veranderde toen Linda’s jonge nichtje Sophie zich bij de andere kinderen wilde voegen die in de kartonnen auto speelden, waardoor Linda gedwongen werd haar eigen isolement onder ogen te zien. Na aanvankelijk te hebben geaarzeld, gaf Linda uiteindelijk toe en bracht ze zelfs koekjes naar het gazon, waarmee ze haar vijandige houding tegenover haar buren stilletjes liet varen.
Toen de renovatiewerkzaamheden aan het huis ernaast waren afgerond en de echte auto weer op de oprit stond, werd de kartonnen Honda een blijvend en geliefd speelattribuut voor de kinderen uit de buurt. Hoewel Linda nooit officieel haar excuses aanbood, maakte ze het goed met haar buren en aaide ze zelfs speels over het dak van de echte auto toen ze er samen met haar nichtje langs liep.
