Gedurende achttien jaar droeg Walter een dubbele last van verdriet met zich mee: de verdwijning van zijn oudste dochter Mia en het verlies van zijn vrouw Ellen, die aan het gebrokenhartsyndroom was overleden. Jaren eerder had Walter op een avond, toen hij in de buurt van een klein park in Sycamore liep, een huilende baby gevonden die in een spijkerjasje op een bankje was gewikkeld. Hij adopteerde haar en gaf haar de naam Grace. Op Grace’ achttiende verjaardag haalde ze voorzichtig de achterste naad van het jasje los dat ze als baby had gedragen. Verstopt in de naad vond ze een vergeeld, viermaal gevouwen briefje dat in Mia’s handschrift was geschreven. De boodschap zette tien jaar aan verdriet op losse schroeven en maakte duidelijk dat ze contact moesten opnemen met rechercheur Henderson om de waarheid te achterhalen.
Walter en Grace confronteerden de gepensioneerde rechercheur bij hem thuis en dwongen Henderson uiteindelijk een verwoestend geheim van twintig jaar oud op te biechten. Henderson gaf toe dat Mia jaren geleden levend was aangetroffen in een vrouwenopvang twee staten verderop, maar dat ze zich daar had verborgen uit angst voor haar gevaarlijke en gewelddadige vriend. In plaats van het gezin weer bij elkaar te brengen, had Henderson haar verblijfplaats geheimgehouden om zijn eigen fout en nalatigheid te verbergen. Daardoor liet hij Walter en Ellen jarenlang in de overtuiging leven dat hun dochter was overleden.
Direct na Hendersons bekentenis gingen Walter en Grace naar rechercheur Reyes van de politie van het district om alle feiten uit het dossier boven tafel te krijgen. Uit de officiële documenten bleek dat Mia zwanger was toen ze bij de opvang aankwam. Met de hulp van een betrouwbare medewerkster van de opvang had ze de kleine baby Grace op een bankje in het park achtergelaten, zodat Walter haar zou vinden. Mia had het spijkerjasje en het verborgen waarschuwingsbriefje bewust achtergelaten om ervoor te zorgen dat haar baby veilig haar vader zou bereiken voordat haar gevaarlijke vriend haar kon opsporen en vermoorden.
Enkele weken later bezochten Walter en Grace de laatste rustplaats van Mia om haar nagedachtenis en het offer dat ze had gebracht om haar kind te redden te eren. Naast het graf legde Walter de trouwring van Ellen op het monument, terwijl Grace het zorgvuldig herstelde spijkerjasje droeg, waarvan de naad door haar adoptievader met de hand was gerepareerd.
Nu Walter een nieuw hoofdstuk in zijn leven begon, liep hij samen met Grace terug naar het zonlicht, met eindelijk de volledige waarheid over wat er al die jaren geleden was gebeurd. Toen hij in de gang langs Mia’s ingelijste foto liep, voelde hij voor het eerst dat hij de bladzijde echt kon omslaan. Grace stond in de keuken op hem te wachten, klaar om samen met haar adoptievader aan hun nieuwe leven te beginnen, nu het mysterie dat tientallen jaren op hun schouders had gerust eindelijk was verdwenen.
