Na een dodelijk auto-ongeluk waarbij haar man en haar jonge dochter Josie om het leven kwamen, kreeg een vrouw van het ziekenhuis een tas met hun persoonlijke bezittingen. Toch ontbrak er één specifiek voorwerp op de lijst: een knuffelkonijn met de naam Mr. Bunny, herkenbaar aan een scheve naad aan het linkeroor en initialen die met groene inkt op het stoffen label waren geschreven. Jaren later, toen de vrouw als schoonmaakster op een ziekenhuisafdeling werkte, begon ze een terminaal zieke weduwnaar genaamd Daniel en zijn zesjarige dochter Lily te helpen met alledaagse dingen, zoals het kammen van Lily’s haar en het klaarmaken van snacks.
Toen Daniels gezondheid verder achteruitging, deed hij haar in zijn ziekenhuiskamer een voorstel voor een wettelijk huwelijk, zodat hij vóór zijn overlijden officiële voogdijpapieren voor Lily kon regelen. Twee weken na de ceremonie aan zijn ziekbed overleed Daniel. Precies één jaar na zijn begrafenis haalde Lily, volgens de instructies van haar vader, een klein houten kistje uit de achterkant van een slaapkamerkast.
In het geopende houten kistje lag de vermiste knuffel naast een handgeschreven brief op gelinieerd papier. In de brief stond uitvoerig beschreven hoe Daniel jaren eerder bij de plek van het ongeluk was gestopt, waar het kleine meisje hem het knuffeldier had gegeven met het verzoek het aan haar moeder te brengen. Daniel schreef dat hij de uitvaart had bijgewoond om het voorwerp terug te geven, maar het uiteindelijk in zijn appartement had verstopt toen de vrouw later zijn ziekenhuiskamer binnenkwam.
De vrouw ging met het geopende kistje op de keukenvloer zitten om de brief samen met Lily te bespreken. Het kind vertelde dat ze haar vader, nog voordat er ook maar over een huwelijk was gesproken, had gevraagd om de vrouw bij hen te laten wonen, omdat die haar dagelijks had geholpen met haar haar en haar schoolroutine.
Het gesprek eindigde terwijl een metalen pan met soep op het fornuis in de nabijgelegen keuken stond af te koelen. Lily pakte de knuffel op, streek met haar vingers langs de met de hand genaaide naad aan zijn oor en zette het speelgoed een vaste plek in het huis.
