In de vierendertigste week van haar zwangerschap stond Ariel aan de rand van een financiële ramp nadat haar partner Lee haar had verlaten en haar hypotheekverstrekker haar telefonisch had meegedeeld dat de gedwongen verkoop van haar huis in gang was gezet. Op zoek naar een moment van afleiding buiten haar woonkamer zag ze haar tweeëntachtigjarige buurvrouw, mevrouw Higgins, op een hete middag worstelen met hoog gras achter een oude grasmaaier. Ondanks haar eigen lichamelijke uitputting nam Ariel de zware handgrepen van de maaier over en maaide ze de tuin helemaal af, terwijl mevrouw Higgins met twee glazen limonade op de veranda zat uit te rusten. Tijdens hun pauze vertelde Ariel over de dreigende gedwongen verkoop en het gebrek aan steun van haar familie, terwijl mevrouw Higgins herinneringen deelde aan haar overleden echtgenoot Walter, voordat Ariel weer naar huis ging.
De volgende ochtend, bij het aanbreken van de dag, arriveerden ambulances en politieauto’s in de straat nadat mevrouw Higgins op haar veranda was ingestort en was overleden. Sheriff Holt liep naar Ariels huis en vertelde haar dat beveiligingscamera’s hadden vastgelegd hoe mevrouw Higgins vlak voor haar instorting iets in Ariels brievenbus had gestopt. In het bijzijn van de sheriff opende Ariel de brievenbus en haalde er een dikke bruine envelop uit, samen met een officiële envelop van de bank waarop met een rode stempel „VOLLEDIG BETAALD” stond. In de bruine envelop zaten de eigendomsakte, officiële juridische documenten en een brief van mevrouw Higgins, waarin ze uitlegde dat ze het spaargeld van haar overleden echtgenoot had opgenomen om de hypotheek af te lossen nadat ze een gevallen document over de gedwongen verkoop had gezien.
In haar brief sprak mevrouw Higgins haar dankbaarheid uit voor Ariels hulp bij het maaien van het gras en stelde ze de naam Mabel voor als Ariel een dochter zou krijgen. Terwijl Ariel samen met sheriff Holt de eigendomsdocumenten doornam, belde haar ex-partner Lee haar op haar mobiele telefoon, maar ze liet de telefoon onbeantwoord op het aanrecht overgaan. Diezelfde middag hield Ariel de volledig afbetaalde eigendomsakte van haar huis op haar veranda in haar handen — het bewijs dat de woning volledig vrij van schulden was.
Nadat de gedwongen verkoop was afgewend en de eigendomsakte veilig in haar huis lag, bereidde Ariel zich voor op de komst van haar kindje. Ze besloot haar pasgeboren dochter Mabel te noemen, ter herinnering aan het bijzondere gebaar van haar buurvrouw.
