Daniel stond volledig wanhopig voor de apotheek omdat hij 2000 dollar miste voor de aankomende operatie van zijn zevenjarige dochter Lily. Uit het niets sprak Harold hem aan, een welgestelde, zilverharige vreemdeling, die hem een verbazingwekkend voorstel deed: hij bood Daniel 500 dollar per dag aan als hij zijn dochter Connie zou bezoeken en deed alsof hij van haar hield. Connie had na een ernstig ongeluk, veroorzaakt door haar ex-vriend, haar levenswil volledig verloren en weigerde te eten of te spreken. Gedreven door pure wanhoop om de medische kosten van zijn dochter te betalen, nam Daniel met tegenzin het kamernummer en de instructies aan om haar rozen mee te brengen.
In het begin wees Connie Daniels aanwezigheid bitter af; ze gooide zelfs een bos madeliefjes tegen de muur en eiste dat hij vertrok. Maar Daniel bleef elke dag volhardend terugkomen, las geduldig de krant voor en bood haar ondanks haar ijzige stilte eten aan. Het ijs brak uiteindelijk toen ze samen kort lachten om de herinnering aan een strenge geschiedenisleraar van de middelbare school. Toen Connie zich begon te openen, nam Daniel uiteindelijk Lily mee op bezoek, en de vrolijke aanwezigheid van het kleine meisje wekte in Connie een oprechte warmte en vreugde op die ze sinds haar ongeluk niet meer had gevoeld.
Weken gingen voorbij en Connie werd zowel fysiek als mentaal sterker, geholpen door fysiotherapie en Monopoly-spelletjes in het weekend met Daniel en Lily. Maar er groeide een zwaar schuldgevoel in Daniel, die besefte dat hij oprecht verliefd was geworden op Connie, maar bang was dat de waarheid over hun oorspronkelijke afspraak haar vertrouwen zou vernietigen. De situatie werd nog complexer toen Harold plotseling overleed aan een verzwegen ziekte. Toen Daniel bij de begrafenis stond, drong een schokkend besef tot hem door: Harold had hem in werkelijkheid nooit een cent betaald, en Daniel was simpelweg blijven terugkomen omdat hij echt om haar gaf.
Dagen na de begrafenis belde Connie Daniel midden in de nacht in paniek en vroeg hem naar het ziekenhuis te komen. Hij trof haar daar in tranen aan, terwijl ze een zwarte envelop in de hand hield met de handgeschreven woorden van haar overleden vader. Connie onthulde zacht dat ze van de financiële regeling wist en legde uit dat Harold haar drie dagen voor zijn dood alles had opgebiecht, omdat hij de wereld niet met een leugen in zijn hart wilde verlaten. Met gebroken stem overhandigde ze Daniel de envelop en zei dat dit de laatste instructies van haar vader waren.
Daniel opende de brief en vond een boodschap in trillend handschrift van Harold, waarin werd onthuld dat de onbetaalde afspraak een bewuste test van Daniels karakter was geweest. Harold verklaarde dat, omdat Daniel nooit om het geld had gevraagd en toch bleef komen, hij wist dat Daniels liefde voor Connie oprecht was. De brief onthulde ook dat Harold een permanent trustfonds had opgezet om Lilys medische operatie en revalidatie volledig te bekostigen. Met tranen in zijn ogen bekende Daniel zijn ware liefde aan Connie, die gelukkig zijn hand pakte en zijn gevoelens beantwoordde, omdat ze besefte dat haar vader hen op meesterlijke wijze bij elkaar had gebracht. Maanden later verliet Connie het ziekenhuis op eigen benen naast Daniel en de herstellende Lily om hun nieuwe leven als gezin te beginnen.
