Tot haar grote verbazing ontdekte Cassidy bovendien dat Jenna vooraf had ingestemd met deze vernederende wijziging van de tafelindeling. Ze had zelfs geprobeerd het voor Daniel verborgen te houden om een ongemakkelijke scène te voorkomen. Toen Jenna weigerde de situatie vóór het diner recht te zetten, kwam Cassidy voor een moeilijke keuze te staan: moest ze de grote dag van haar zoon verpesten om haar schoonmoeder recht te doen? Haar vijftienjarige dochter Lucy besloot echter zelf in actie te komen. Ze kon niet aanzien hoe haar oma werd behandeld en liep rechtstreeks naar Daniel aan de hoofdtafel. Daar vertelde ze hem zachtjes de waarheid over de plek waar zijn geliefde grootmoeder was neergezet en wie daarvoor verantwoordelijk was.

Daniel was diep geschokt en woedend toen hij hoorde wat er was gebeurd. Hij greep onmiddellijk in en eiste dat zijn grootmoeder terugkeerde naar de plaats die haar toekwam. Jenna sprong overeind en riep: ‘Dat kun je niet maken!’ Ze beweerde dat haar tante niet meer van plaats kon wisselen nadat ze zo’n groot bedrag had bijgedragen. De hele zaal viel stil. Daniel stelde openlijk de waarden en prioriteiten van zijn kersverse bruid ter discussie. Hij kon nauwelijks bevatten dat zij geld belangrijker had gevonden dan zijn familie en dit bovendien bewust voor hem had verzwegen. Vervolgens sprak Cassidy de rijke tante aan. Tot haar ontzetting ontdekte de vrouw dat ze onbewust de plaats van Deborah had ingenomen. Ze stemde er dan ook zonder aarzelen mee in om terug te keren naar haar oorspronkelijke zitplaats.

Toen de oorspronkelijke tafelindeling eindelijk was hersteld, schoof Daniel persoonlijk de stoel voor zijn grootmoeder aan de familietafel naar achteren. Hij wilde er zeker van zijn dat ze omringd werd door de liefde en waardering die ze verdiende. Deborah probeerde, zoals altijd, met haar gebruikelijke gratie de spanningen weg te nemen. Toch was de schade aan de relatie tussen het pasgetrouwde stel inmiddels al aangericht. Terwijl het feest doorging, zat Daniel zwijgend naast zijn bruid. Hij weigerde haar hand vast te houden en bleef nadenken over de diepe dankbaarheid die hij voelde voor zijn grootmoeder en de familieleden die hem altijd oprecht hadden gesteund.