Toen ze elkaar in het restaurant ontmoetten, vroeg Richard meteen om een tafel bij een groot raam met uitzicht op de straat. Tijdens het diner leek hij nauwelijks aandacht te hebben voor hun gesprek. Hij keek voortdurend nerveus op zijn horloge en hield de voorbijrijdende auto’s nauwlettend in de gaten. Haar argwaan nam toe toen hij er midden in het restaurant plotseling op stond dat Marilyn overeind kwam. Nauwelijks stond ze rechtop of er stopte aan de overkant van de straat een zwarte SUV. Twee mannen stapten uit, waarna Richard in paniek Marilyn bij haar pols greep en haar via de keukeningang naar buiten probeerde te trekken.
Marilyn was doodsbang en wist niet of Richard haar probeerde te beschermen of haar juist in een val lokte. Met hulp van de restaurantmanager wist ze zich uiteindelijk uit zijn greep te bevrijden. De situatie werd nog vreemder toen een van de mannen uit de SUV het restaurant binnenkwam en zich voorstelde als Daniel, de echtgenoot van Richards dochter Eleanor. Toen kwam de waarheid aan het licht: Richard had het hele gebeuren in scène gezet. Hij had Marilyns uitzonderlijke lengte gebruikt als een letterlijk herkenningspunt voor het raam, zodat zijn dochter hem op een date zou zien en zich geen zorgen meer zou maken over zijn eenzame bestaan.
Niet veel later arriveerde Eleanor in haar rolstoel. Ze schaamde zich diep voor het manipulatieve gedrag van haar vader en zijn gewoonte om uit angst situaties naar zijn hand te zetten. Marilyn voelde zich enorm gekwetst omdat ze als een soort menselijke wegwijzer was ingezet. Later ontving ze echter een oprechte schriftelijke verontschuldiging van Richard. Ook Eleanor nam telefonisch contact met haar op. Ze legde uit dat haar vader na het overlijden van zijn vrouw met een groot gevoel van eenzaamheid worstelde en daardoor soms roekeloze beslissingen nam voor anderen, in plaats van eerlijk te vertellen wat hem dwarszat.
Marilyn wilde niet toestaan dat één slechte ervaring haar tweede kans op geluk zou verpesten. Daarom stemde ze er uiteindelijk mee in Richard nog eens te ontmoeten voor een kop koffie, maar dit keer volledig op haar eigen voorwaarden: ze zou comfortabele platte schoenen dragen en zelf de ontmoetingsplek bepalen. Richard toonde oprecht berouw, luisterde aandachtig en bood zijn excuses aan zonder haar grenzen opnieuw te overschrijden. Omdat Marilyn merkte dat hij verantwoordelijkheid nam voor zijn gedrag, besloot ze de deur op een kier te laten voor een mogelijke band tussen hen. Wel zou alles voortaan stap voor stap en op een eerlijke manier verlopen, waarbij zij zelf de controle hield over haar keuzes en haar toekomst.
