De alleenstaande moeder Bridget voedde haar twaalfjarige zoon Drew in haar eentje op, nadat zijn vader het gezin had verlaten en alleen af en toe een verjaardagskaart en loze beloftes achterliet. Toen Drew de diagnose kreeg dat hij ongeneeslijke kanker had en naar verwachting nog maar drie maanden te leven had, werd hij opgenomen in het ziekenhuis. Daar kreeg hij Dr. Harris als behandelend arts toegewezen, een dokter met tatoeages op zijn armen en nek. Tijdens de medische gesprekken praatte Drew regelmatig met Dr. Harris over motoren, motortechniek en leren kleding.
Drie weken nadat Dr. Harris zich bij het zorgteam had aangesloten, regelde hij een bezoek van twaalf leden van een plaatselijke motorclub aan Drews ziekenhuiskamer. De clubleden overhandigden Drew een speciaal op maat gemaakt, klein zwart leren vest met zilverkleurig borduurwerk waarop de woorden ‘Erebroeder’ stonden. Tijdens het bezoek werd er ook een ouder leren vest van Dr. Harris op een stoel gelegd, maar ondanks Drews verzoek weigerde de arts het aan te trekken.
Dr. Harris was gestopt met motorrijden en had zijn leren vest opgeborgen nadat zijn negentienjarige broer jaren eerder was omgekomen. Toen Drew dit verhaal hoorde, overlegde hij met clublid Wade om een tweede verrassing te organiseren tijdens een goedgekeurde bijeenkomst in de openlucht, vlak bij de ingang van het ziekenhuis. De club zette buiten twee rijen motoren neer, waaruit Drew een donkerblauwe motor met glanzende chromen details uitkoos.
Tijdens de bijeenkomst in de openlucht overhandigde Drew het oude leren vest aan Dr. Harris en vroeg hem om het weer te dragen. Dr. Harris trok het vest aan, waarna de clubleden zich rond Drews rolstoel verzamelden voor een groepsfoto. Drew liet zijn geborduurde vest aan de muur van zijn ziekenhuiskamer hangen, waar het bleef tot zijn dood, drie maanden later.
Zes weken na de begrafenis nam Bridget deel aan een herdenkingsrit ter ere van Drew. In het clubhuis had de motorclub een ingelijste foto van Drew, samen met Dr. Harris en de andere clubleden, tentoongesteld. Er stonden de woorden bij: ‘Onze broer, voor altijd.’
