Toen Khloe de gymzaal binnenstormde, zag ze Morgan met een papieren kroon achter een klaptafel staan. Boven de tafel hing een bord met de tekst ‘GRATIS PRIJZEN’, en om hem heen stond een lange rij enthousiaste kinderen. Al snel ontdekte ze dat Morgan had gemerkt hoe verschillende klasgenoten — onder wie een verlegen nieuw meisje dat Hannah heette — zich buitengesloten voelden omdat ze geen prijzen konden betalen. In plaats van zelf iets lekkers te kopen, had Morgan de volledige 50 dollar uitgegeven aan prijzen voor de kraam. Samen met de vrijwilligers van het schoolfeest organiseerde hij een moppenwedstrijd waarbij ieder kind een speeltje won, ongeacht of het een mop vertelde of gewoon een gek gezicht trok.
Nog ontroerender was de manier waarop Morgan Hannah hielp, omdat zij het moeilijk vond om voor andere kinderen te spreken. Toen enkele kinderen tijdens haar optreden ongeduldig werden, legde Morgan het spel stil. Hij stelde een duidelijke regel in: niemand mocht haar opjagen. Vervolgens oefende hij in alle rust drie keer een mop met haar, totdat ze genoeg zelfvertrouwen had om die voor de hele groep te vertellen. Haar clou liet de hele gymzaal schaterlachen, leverde haar een knuffelkonijn op en zorgde ervoor dat andere meisjes haar meteen uitnodigden om mee te spelen.
Geraakt door Morgans vrijgevigheid besloot schooldirecteur Harris de kraam met gratis prijzen voortaan een vast onderdeel van toekomstige schoolfeesten te maken. Hij gaf de kraam de naam ‘De Tafel van Tweede Kansen’ en vroeg Khloe om deel uit te maken van het ouderlijke organisatieteam. Tijdens het schoolfeest van het jaar daarop stond de tafel er opnieuw, dit keer boordevol gedoneerd speelgoed. Morgan beheerde de kraam samen met Hannah, die inmiddels een stuk zelfverzekerder was geworden.
Die avond kwam Morgan thuis met een gigantisch koekje dat hij op het feest met zijn eigen geld had gekocht om met zijn moeder te delen. Door zijn 50 dollar te gebruiken om ervoor te zorgen dat geen enkele klasgenoot zich buitengesloten hoefde te voelen, had Morgan niet alleen een blijvende schooltraditie van vriendelijkheid in het leven geroepen, maar die vreugde ook rechtstreeks mee naar huis genomen.
