De eenenzestigjarige Celeste stapte aan boord van een vlucht van zes uur om haar pasgeboren kleindochter voor het eerst te ontmoeten. Ze nam plaats bij het raam, precies waar haar stoel was toegewezen, in een rij van drie stoelen. Op de middelste stoel zat een passagier genaamd Josh, die voortdurend haar persoonlijke ruimte binnendrong door zijn knie, been en voet over de scheiding tussen hun zitplaatsen te duwen. Ondanks haar herhaalde, beleefde verzoeken om binnen de grenzen van zijn eigen betaalde zitplaats te blijven, wuifde Josh haar bezwaren weg. Hij eigende zich de middelste armleuning toe, blokkeerde haar uitklapbare tafeltje en bleef zijn been in haar beenruimte uitstrekken.
Na bijna vier uur vol lichamelijk ongemak maakte Josh zijn veiligheidsgordel los om naar het toilet te gaan. Celeste greep zijn afwezigheid aan om een stewardess erbij te roepen. Ze legde uit dat Josh voortdurend haar ruimte innam en vroeg of ze van plaats mocht veranderen. De stewardess bracht haar naar een vrije stoel aan het gangpad, twee rijen verder naar achteren. Een medepassagier genaamd Henry bevestigde daarbij Celestes verhaal over wat er was gebeurd.
Toen Josh terugkwam van het toilet en ontdekte dat de stoel bij het raam leeg was, sprak hij Celeste op het gangpad boos aan. Hij verhief zijn stem en beweerde dat ze had gelogen toen ze eerder zei dat alles in orde was. Celeste legde uit dat ze alleen een ruzie had willen voorkomen, terwijl Henry hardop bevestigde dat ze Josh meerdere keren had gevraagd zijn been weg te halen. De stewardess droeg Josh op om te gaan zitten en bevestigde dat Celeste op haar nieuwe plek aan het gangpad mocht blijven.
Later tijdens de vlucht kwam Josh naar Celestes nieuwe zitplaats en vroeg haar om geen officiële klacht tegen hem in te dienen, omdat hij bang was voor de gevolgen voor zijn professionele reputatie. Celeste weigerde te beloven dat ze zou zwijgen. Ze merkte op dat Josh zich uitsluitend zorgen leek te maken over het beschermen van zichzelf, in plaats van de overlast die hij had veroorzaakt eerlijk onder ogen te zien.
Na de landing op de luchthaven begaf Celeste zich naar de klantenservice van de luchtvaartmaatschappij. Daar vulde ze de vereiste incidentformulieren in en diende ze een officieel schriftelijk verslag in van wat er tijdens de vlucht was voorgevallen. Pas daarna ontmoette ze haar dochter Marianne weer en mocht ze haar pasgeboren kleindochter Rose eindelijk in haar armen houden.
