Daniella kwam thuis met ontslagpapieren uit het ziekenhuis na een miskraam, vastbesloten om met haar verloofde Ethan te praten. Toen ze de voordeur opende, trof ze haar ouders, Ethan en haar jongere zus Ashley samen aan in de woonkamer. Ethans arm lag om Ashleys middel. Haar moeder overhandigde haar een trouwmap met afgedrukte uitnodigingsontwerpen waarop Daniella’s naam met de hand was doorgestreept en vervangen door die van Ashley. Ze waren van plan de al geboekte trouwlocatie en de bestaande voorbereidingen gewoon opnieuw te gebruiken.
Daniella weigerde haar verlovingsring af te geven en gaf ook geen toestemming aan Ashley om haar op maat gemaakte trouwjurk te dragen, die nog altijd bij haar ouders thuis lag. Nadat ze haar familieleden op haar telefoon had geblokkeerd, kreeg Daniella bezoek van Gloria, Ethans oudere zus. Zij hielp haar de vooraf betaalde contracten met de trouwleveranciers door te nemen en haar creditcard te blokkeren om ongeoorloofde afschrijvingen te voorkomen.
Op de dag van de ceremonie droeg Ashley Daniella’s op maat gemaakte trouwjurk, met kanten mouwen en kleine parelknopen op de rug. Ze had de jurk zonder toestemming laten aanpassen. Later die middag belde Gloria Daniella vanuit de feestzaal. Tijdens de ingestudeerde openingsdans was Ethan gestruikeld en had hij ten overstaan van alle gasten luid Daniella’s naam geroepen. Dat leidde tot een openbare ruzie tussen de pasgetrouwden.
Gloria vertelde Daniella ook dat de coördinator van de trouwlocatie haar persoonlijke aanwezigheid verlangde om haar creditcardgegevens officieel uit het centrale betalingssysteem te laten verwijderen. Daniella reed naar de locatie en ontmoette de manager in het administratiekantoor. Daar kreeg ze een geprint bewijsstuk waarop stond dat haar opgeslagen betaalgegevens volledig uit het account waren verwijderd.
Toen Daniella het kantoor verliet, kwam ze Ethan kort tegen in de gang van de locatie. Ze wees zijn verzoek om met haar te praten af en verliet het gebouw. Thuis aangekomen borg ze de ongeopende babykaart en de ontslagpapieren van het ziekenhuis voorgoed op in een klein houten kistje.
