Toen Heidi elf jaar oud was, liet haar vader Daniel een pan met olie onbeheerd op het fornuis staan, wat een verwoestende woningbrand veroorzaakte. Heidi wist met lichte verwondingen te ontsnappen, maar haar moeder Laura liep ernstige brandwonden op aan haar gezicht, hals en armen. Ze moest meer dan vijftig operaties en huidtransplantaties ondergaan. Terwijl Laura langzaam herstelde, nam Daniel steeds meer emotioneel afstand van haar. Uiteindelijk verliet hij zijn gezin voor een andere vrouw, met als verklaring dat hij Laura’s veranderde uiterlijk niet langer kon verdragen.
Na Daniels vertrek bedekte Laura alle spiegels in huis en vermeed ze sociale bijeenkomsten, omdat ze bang was voor de blikken van anderen. Haar dochter Heidi leerde speciale technieken voor camouflage met make-up om de littekens te verbergen. Dit hielp Laura geleidelijk haar zelfvertrouwen terug te vinden, de doeken van de spiegels te halen en fotografie als nieuwe passie te ontdekken.
Laura schreef zich in voor een avondcursus fotografie in een buurthuis, waar ze Morgan opnieuw ontmoette, de voormalige zakenpartner van haar ex-man bij diens renovatiebedrijf. Hun vriendschap groeide uit tot een romantische relatie, gebaseerd op wederzijds respect. Ondertussen begon Laura samen met Heidi foto’s te maken waarop ze haar gezichtslittekens niet langer verborg.
Tien jaar na zijn plotselinge verdwijning keerde Daniel onverwachts terug, met een koffer in zijn hand. Hij vroeg of hij weer bij hen mocht intrekken, nadat hij op de rand van een financiële ondergang was beland en zijn tweede vrouw hem had verlaten.
Laura confronteerde Daniel bij de voordeur, met Morgan aan haar zijde. Ze wees zijn verzoek om opnieuw bij haar te komen wonen resoluut af en maakte duidelijk dat ze haar eigenwaarde niet langer liet bepalen door de manier waarop hij naar haar keek.
