Na het avondeten sprak Emma Tyler aan op zijn opmerkingen. Daardoor gaf hij uiteindelijk toe dat hij slechts de kritiek van zijn basketbalteamgenoten had doorgegeven, omdat hij zo de aandacht wilde afleiden van zijn eigen huidprobleem: eczeem. Toen Emma besefte dat Tyler zijn eigen onzekerheden op haar had afgereageerd, besloot ze de relatie te beëindigen. Kort daarna nam Tyler het op tegen zijn teamgenoten toen zij opnieuw opmerkingen over Emma maakten. Daarmee liet hij zien dat hij van deze ervaring had geleerd en een stuk volwassener was geworden.
Hoewel Tyler zijn excuses aanbood en probeerde het goed te maken, bleef Emma bij haar besluit om voorlopig vrijgezel te blijven. Ze had meer zelfvertrouwen gekregen en wist nu beter hoe ze haar persoonlijke grenzen moest bewaken. Ze maakte haar kunstopdracht af en tekende een portret van haar moeder, die uitbundig lachte zonder haar glimlach te verbergen. Daniel steunde haar keuze en benadrukte dat het essentieel is om je eigenwaarde te kennen, ongeacht wat anderen van je vinden.
Na verloop van tijd veranderde de sfeer in huis. Emma kreeg steeds meer vertrouwen in zichzelf en stopte ermee om zich thuis onder kleding met lange mouwen te verbergen. Daniel en zijn vrouw zagen hoe hun dochter steeds zelfstandiger werd en hoe ze deze ervaring achter zich liet, zonder haar uiterlijk te veranderen om anderen tevreden te stellen.
Het portret kreeg een vaste plek op de koelkast in de keuken en bleef daar hangen als een tastbare herinnering aan zelfacceptatie. Uiteindelijk verliet Emma het huis in een T-shirt met korte mouwen. Ze voelde zich zichtbaar prettig in haar eigen lichaam en ging vol zelfvertrouwen verder met haar dagelijkse bezigheden.
