Op de foto stond Ashley samen met een klein meisje. Bij de foto zat een brief waarin werd uitgelegd dat Ashley en Antonio enkele weken eerder de juridische adoptie van de zesjarige Hayden hadden afgerond. De vader had tot dat moment, toen hij de brief tijdens de bijeenkomst na de begrafenis las, helemaal niets van de adoptie geweten. Hij ontdekte dat Ashley van plan was geweest om Hayden tijdens de huwelijksfestiviteiten aan hem voor te stellen.
Na de uitvaart nam de vader contact op met Antonio en Hayden. Hij begon regelmatig voor haar te zorgen door haar naar school te brengen, maaltijden klaar te maken en haar te leren fietsen. Dankzij deze terugkerende momenten samen raakte Hayden in de loop van acht maanden geleidelijk steeds meer verweven met zijn dagelijkse gezinsleven.
Enkele maanden na de begrafenis, op Vaderdag, gaf Hayden hem een stropdas van groen knutselpapier, versierd met gele papieren sterren. De vader besloot vervolgens Ashleys oorspronkelijke papieren stropdas, haar handgeschreven brief en de foto samen in een houten vitrinekastje te plaatsen.
De ingelijste papieren herinneringen en foto’s kregen een vaste plek aan de muur, naast het portret van Ashley van haar afstuderen aan de universiteit. Ze werden dierbare aandenkens in huis, terwijl de familie langzaam haar dagelijkse leven weer oppakte en Ashley op deze manier blijvend in hun herinneringen bleef voortleven.
