Vanuit haar donkere raam keek ze toe terwijl Luis per ongeluk naar de veranda van een buurman liep. Ze begon argwaan te krijgen toen ze zag dat hij haar spullen uitpakte. Maar in plaats van met het eten te knoeien, droogde Luis voorzichtig de doorweekte papieren zak af, maakte hij elk afgesloten plastic bakje schoon, stopte hij alles in een schone, herbruikbare boodschappentas en gebruikte hij zelfs zijn eigen regenjas als afdak om de maaltijd tegen de regen te beschermen.
Geraakt door zijn onverwachte zorgzaamheid rende Megan op blote voeten en in haar pyjama tijdens de storm naar buiten om hem aan te spreken en te bedanken. Ze gaf toe dat ze had gelogen over het feit dat ze niet thuis was. Samen moesten ze lachen om het misverstand, waarna ze hem een royale fooi van twintig dollar gaf om haar waardering te tonen.
Een paar weken later kwam Megan Luis tegen in het Chinese restaurant. Daar vertelde hij haar dat haar positieve recensie hem had geholpen zijn bezorgersbeoordeling te beschermen tegen klachten die verband hielden met de storm. Die ontmoeting leerde haar een waardevolle les over hoe belangrijk context is en hoe mensen vaak hun ware karakter laten zien wanneer ze denken dat niemand hen in de gaten houdt.
