Sasha en haar dochter Amber bezochten regelmatig het landgoed van de familie, dat werd beheerd door haar schoonmoeder Grace. Na verloop van tijd verschenen er in het huis allerlei fysieke barrières die speciaal voor Sasha en Amber bedoeld waren. Zo lagen er plastic placemats onder hun borden en waren de zitmeubels die zij gebruikten omwikkeld met dik bouwplastic. Tijdens een verjaardagsfeest van de familie in de eetkamer stonden twee specifieke houten eetkamerstoelen, die voor Sasha en Amber waren gereserveerd, volledig van boven tot onder in dikke, doorzichtige plasticfolie gewikkeld, terwijl alle andere stoelen in de ruimte gewoon onbedekt bleven.
Als reactie op deze vernederende situatie zette Liam een ongeopende fles wijn op een dressoir en pleegde hij één telefoontje. Niet veel later arriveerde een man genaamd Robert op het landgoed. Hij droeg een leren aktetas met daarin meerdere officiële documenten. Liam verwijderde de plasticfolie van de twee stoelen en gooide het materiaal in de afvalbak van de keuken. Vervolgens legde hij een verzegelde papieren envelop op tafel met daarin juridische adoptiedocumenten die in overleg met Ambers biologische vader, Caden, waren opgesteld.
Robert opende zijn aktetas en toonde de officiële documenten van de stichting die door de oorspronkelijke eigenaren van het landgoed was opgericht om het familiebezit te beheren. De schriftelijke bepalingen in de documenten omschreven wie als familielid in aanmerking kwam op basis van geboorte, huwelijk en wettelijke adoptie. Ook legden ze vast dat Grace een voorwaardelijk recht had om op het landgoed te wonen, zonder dat zij daarmee de volledige en exclusieve eigendom van het vastgoed verkreeg. Bovendien bepaalden de nalatenschapsvoorwaarden dat toekomstige rechten op het familiebezit aan Amber konden worden overgedragen.
Na deze gebeurtenis werd de wettelijke adoptieprocedure voortgezet met officiële verzoekschriften bij de rechtbank, overleg met advocaten, schriftelijke toestemmingsverklaringen en rechterlijke goedkeuringen. Uiteindelijk werd de procedure afgerond en kreeg Amber bijgewerkte identiteitsdocumenten waarin ook de achternaam van Liam was opgenomen. Tegelijkertijd werden de documenten voor de toekomstige nalatenschapsplanning aangepast, zodat Ambers toekomstige rechten op het vastgoed in overeenstemming waren met die van eventuele andere kinderen binnen het gezin.
Toen ze maanden later terugkeerden naar het landgoed, waren alle plastic hoezen van de eetkamerstoelen verwijderd. De houten meubels stonden weer volledig onbedekt en waren klaar voor dagelijks gebruik, met alleen nog gewone onderzetters op tafel.
