Een man, vies en verfrommeld, stonk naar alcohol en vocht, werd naar de spoedeisende hulp van het stadsziekenhuis gebracht. Zijn gezicht was blauwachtig en zijn adem stokte — duidelijk een hartaanval. De dienstdoende chirurg keek met walging naar hem, pakte zijn telefoon weer en zei tegen de beveiliging: “Weer een zwerver, gooi hem naar buiten.” Het ziekenhuisbestuur wilde geen vinger uitsteken voor deze man zonder sociale verzekering.
Op dat moment stond Eva, een schoonmaakster met een dweil in haar hand, erbij. Ze zag de opgezwollen aderen in zijn keel en de asymmetrie in zijn borst. Het lichaam van de man schokte één laatste keer en zijn adem stokte volledig. Eva aarzelde geen moment; ze gooide de dweil opzij, greep een geel modelmesje van de tafel en scheurde zijn vieze overhemd open om hartmassage te starten. Met al haar kracht drukte ze ritmisch, telde de seconden in haar hoofd.
Net op dat moment stormde de hoofdarts binnen en schreeuwde woedend toen hij zag wat Eva deed: “Wat denk je wel niet dat je doet? Je hebt geen medische opleiding! Stop onmiddellijk! Als deze man sterft, ga jij naar de gevangenis en zet je het ziekenhuis in brand!” Terwijl hij Eva dreigde te ontslaan en de politie te bellen, gaf zij niets om zijn woorden en bleef doorgaan. Uiteindelijk rees de borst van de man licht en haalde hij een diepe, schokkende adem.
Iedereen keek geschokt toe toen de man op de brancard langzaam zijn ogen opende. Met een schorre, gebroken stem zei hij: “Ik ben geen zwerver. Gisteravond werd ik op straat aangevallen, geslagen en beroofd, en zo achtergelaten.” Terwijl hij adem haalde, voegde hij eraan toe: “Ik zal alle kosten betalen. En aan jou… bedankt. Je hebt mijn leven gered.” De stilte in de kamer werd versterkt door de schaamte op het gezicht van de hoofdarts.
Kort daarna bleek deze “zwerver” een van de rijkste zakenlieden van de stad te zijn. Eva bleef die dag gewoon schoonmaakster, maar haar moed werd een legende door het hele ziekenhuis. Door het leven van een mens boven alles te plaatsen, zelfs het risico te lopen haar baan te verliezen, had ze iedereen bewezen dat geweten belangrijker is dan een diploma.
