Na vijftien jaar huwelijk werd Merediths toewijding op de ultieme proef gesteld toen bij haar echtgenoot Daniel een chronische nierziekte werd vastgesteld. Zonder aarzeling bood ze zichzelf aan als donor en onderging een ingrijpende operatie om hem een van haar nieren te schenken, en daarmee een tweede kans op leven. Het herstel was zwaar, maar Meredith putte kracht uit Daniels belofte van levenslange dankbaarheid en hun gedeelde geloof dat ze een onafscheidelijk team waren.
Toen Daniel echter zijn gezondheid herwon, sloeg zijn dankbaarheid om in prikkelbaarheid, en begon hij zich onder het voorwendsel van het “verwerken” van zijn bijna-doodervaring te distantiëren.
De illusie van hun stabiele leven brak op een vrijdagavond toen Meredith vroeger thuiskwam en Daniel aantrof in hun slaapkamer met haar jongere zus Kara. Het verraad was totaal; terwijl Meredith een deel van haar eigen lichaam had opgeofferd om hem te redden, had Daniel maandenlang een affaire met haar eigen bloedverwante zus gehad. Toen ze hem ermee confronteerde, kwam Daniel met een hol excuus: hij voelde zich “gevangen” door de schuld van haar offer en suggereerde dat juist het geschenk dat zijn leven had gered, een last was geworden die hij probeerde te ontvluchten door deze ultieme daad van ontrouw.
Meredith diende onmiddellijk de echtscheiding in en weigerde haar pad naar genezing te laten blokkeren door Daniels manipulaties of Kara’s smeekbeden om vergeving. Terwijl ze haar leven opnieuw opbouwde voor haar twee kinderen, Ella en Max, ontvouwde zich een soort “kosmisch” karma. Al snel werd bekend dat Daniels bedrijf onderzocht werd vanwege massief financieel wangedrag. Het werd duidelijk dat Daniel niet alleen een oneerlijk echtgenoot was, maar ook een crimineel, die Kara betrokken had bij een illegaal verduisteringssysteem onder het voorwendsel van “belastingoptimalisatie”.
De gevolgen van Daniels beslissingen volgden snel en publiekelijk. Terwijl Meredith zich richtte op haar gezondheid en haar kinderen, werd Daniel gearresteerd en aangeklaagd; zijn politiefoto verscheen op lokale nieuwssites – een schril contrast met de man wiens hand Meredith ooit in het ziekenhuis had vastgehouden. De rechtszaken liepen in Merediths voordeel; Daniels criminele instabiliteit zorgde ervoor dat zij het primaire gezag over de kinderen, het familiehuis en aanzienlijke financiële zekerheden kreeg. Zelfs Kara bleef achter met de gevolgen van haar eigen keuzes; in haar wanhoop zocht ze contact, maar ontdekte dat Meredith de deur naar hun relatie definitief had gesloten.
Terugkijkend realiseerde Meredith zich dat ze misschien een echtgenoot en een zus had verloren, maar een diepgaand begrip van haar eigen integriteit had gewonnen. Een laatste controle bij het transplantatieteam bevestigde dat haar overgebleven nier perfect functioneerde, een metafoor voor haar nieuwe leven. Ze droeg niet langer de last van Daniels geheimen of zijn overleven. Door zijn leven te redden, bracht ze onbedoeld zijn ware karakter aan het licht, wat haar in staat stelde verder te gaan met haar gezondheid, haar kinderen en de zekerheid dat zij degene is die geeft, terwijl hij degene is die alles verliest.
