Toen Andrea haar schoonmoeder om uitleg vroeg, beweerde Diane doodleuk dat Frankie in de weg had gelopen en dat ze hem daarom gewoon buiten het hek had gezet. Andrea kende de lichamelijke beperkingen van haar hond en wist maar al te goed dat Diane hem al jarenlang niet kon uitstaan. Ze nam geen genoegen met dat slappe excuus, waarna een felle woordenwisseling ontstond. Net toen Andrea haar sleutels pakte om de buurt af te zoeken, kwam haar man Kenny door de voordeur binnen. Hij zat onder de modder, maar had een opgeluchte uitdrukking op zijn gezicht: Frankie was veilig en wel in zijn pick-up. Kenny was echter niet alleen thuisgekomen om zijn hond te redden. Hij was vastbesloten zijn moeder rechtstreeks te confronteren met haar berekende wreedheid.
Kenny legde een stapel uitgeprinte documenten voor Diane neer. Daarop stonden GPS-gegevens met tijdstempels, beelden van de deurbelcamera en een kaart van de buurt. Zonder dat iemand het wist, had hij Frankies halsband na een eerder incident, waarbij Diane de hond had aangereden, voorzien van een GPS-tracker. De gegevens brachten een gruwelijke waarheid aan het licht: Diane had de slechthorende hond bewust aangelijnd, hem twee straten verder meegenomen en hem vlak bij een drukke hoofdweg achtergelaten, waar auto’s voortdurend met hoge snelheid voorbijraasden. Een oplettende buurvrouw, mevrouw Alvarez, had een deel van het voorval gezien en Kenny onmiddellijk gewaarschuwd. Daardoor kon hij Frankie op tijd terugvinden, voordat er een tragedie plaatsvond.
Toen Diane met het onweerlegbare bewijs werd geconfronteerd, probeerde ze haar gedrag goed te praten. Op een kille en slinkse manier liet ze zelfs doorschemeren dat het ‘beter’ was geweest als de oude hond gewoon was verdwenen. Haar opmerking maakte duidelijk dat ze een vooropgezet plan had gehad om een geliefd gezinslid voorgoed kwijt te raken, onder het mom van een ongelukkige ontsnapping. Andrea en Kenny waren diep geschokt door haar manipulatieve gedrag en het gevaar waaraan ze Frankie had blootgesteld. Ze trokken één lijn. Kenny gaf zijn moeder haar koffer terug en maakte duidelijk dat ze voorlopig niet meer welkom was. Ook werd haar toegang tot het huis ingetrokken, totdat ze volledige verantwoordelijkheid voor haar daden zou nemen.
Diane verliet het huis zonder nog een woord te zeggen. Wat ze achterliet, was een gezin dat door deze verschrikkelijke gebeurtenis juist dichter naar elkaar toe was gegroeid. Die avond lag Frankie rustig met zijn kop op Andreas schoot, terwijl de kinderen boven lagen te slapen. Het gezin dacht na over wat loyaliteit en bescherming werkelijk betekenen. Frankie had zestien jaar lang onvoorwaardelijk van hen gehouden en was altijd trouw aan hun zijde gebleven. Juist op het moment dat hij hen het hardst nodig had, zorgde zijn familie ervoor dat hij veilig was, zich geliefd voelde en weer thuis was, op de plek waar hij altijd had gehoord.
