Nadat ze elf jaar lang in alle rust in haar appartementencomplex had gewoond, kreeg een vrouw keer op keer te maken met haar bovenbuurman Greg, die zijn gebruikte theezakjes doelloos op haar balkon tikte. Deze dagelijkse gewoonte kostte haar al een verpest badlaken en een bevlekt stoelkussen. Toen ze hem er vriendelijk op aansprak, wimpelde Greg haar bezwaren laconiek af met de mededeling dat wie beneden woont maar moet accepteren wat er neerwaait, waarna hij er schamper aan toevoegde dat ze blij mocht zijn dat het slechts thee was. Gefrustreerd door zijn kille minachting besloot ze het over een andere boeg te gooien: ze monteerde een transparante, schuin aflopende kunststof kap boven haar balkon die de vallende theezakjes opving en netjes naar een schaal geleidde.
Vastberaden om haar slimme constructie te omzeilen, begon Greg zijn theezakjes met precisie om het plastic scherm heen te keilen, zodat ze op haar bloempotten en glazen deuren belandden. Beseffend dat zijn gedrag was doorgeslagen van laksheid naar regelrechte pesterij, legde ze elk incident systematisch vast: ze maakte foto’s, noteerde data en bewaarde de opgedroogde theezakjes in een doorzichtige bak. Toen Greg haar later op de gang opwachtte en dreigde de theezakjes voortaan nog verder te slingeren, ving een buurvrouw, mevrouw Alvarez, zijn woorden op en bood zich meteen aan als getuige.
Gewapend met haar fotobewijzen, de beschadigde spullen en de verklaring van mevrouw Alvarez bracht de vrouw haar zaak in op de eerstvolgende vergadering van de VvE. De gebouwbeheerder, meneer Lewis, tikte Greg hard op de vingers vanwege het schenden van het huishoudelijk reglement en het opzettelijk dumpen van afval op iemands privé-eigendom. Dit kwam Greg te staan op een officiële schriftelijke waarschuwing, de verplichting om haar schade te vergoeden én het afwijzen van zijn lopende aanvraag voor een balkonscherm zolang de waarschuwing van kracht was.
Aangeslagen en vernederd door de uitkomst van de vergadering staakte Greg ten lange leste zijn gegooi over de balustrade. Toen de vrouw merkte dat haar boodschap luid en duidelijk was overgekomen, haalde ze na vier dagen van complete stilte de plastic vanger weer weg en richtte ze haar balkon weer in zoals vanouds.
Het voorval zorgde voor een blijvende omslag in hun verhouding als buren. Toen een pakketbezorger haar later vroeg om een zending voor Greg aan te nemen—iets wat ze voorheen zonder twijfel zou hebben gedaan—bedankte ze vriendelijk. Ze liet Greg fijntjes weten dat ze alleen gunsten verleent aan buren die haar thuis respecteren. Beseffend dat het bewaren van de lieve vrede nooit mag doorslaan in het slikken van respectloos gedrag, genoot ze uiteindelijk weer in alle rust van haar ochtendkoffie op het balkon.
