Ellen bewaarde haar ivoorkleurige galajurk voor het eindexamenbal maar liefst vijfenvijftig jaar lang in een kledinghoes op haar zolder. In 1969 was haar vriendje van de middelbare school, Daniel, opgeroepen voor militaire dienst en als vermist opgegeven. Ondanks de telefoontjes van haar zus Margaret, die erop aandrong dat ze haar huis zou opgeven en het verleden achter zich zou laten, bleef Ellen er wonen. Vijfenvijftig jaar nadat Daniel was verdwenen, stond hij plotseling weer voor Ellens voordeur. Na jaren als krijgsgevangene te hebben doorgebracht en vervolgens lange tijd naar haar te hebben gezocht, was hij eindelijk teruggekeerd.
Drie weken na zijn terugkeer hielden Ellen en Daniel een kleine huwelijksceremonie in hun woonkamer. De ivoorkleurige galajurk hing daarbij aan een kastdeur in plaats van dat Ellen hem droeg. Tijdens hun huwelijksnacht vertelde Daniel dat hij al jaren eerder was teruggekeerd en herhaaldelijk bij het voormalige huis van haar ouders had aangebeld in de hoop haar te vinden. Margaret had hem echter iedere keer weggestuurd en beweerd dat Ellen met een andere man was getrouwd. Uiteindelijk had Daniel het huidige adres van Ellen op een briefje gekregen van een voormalige buurvrouw, mevrouw Halloran, die hem tijdens zijn bezoeken op de veranda had zien staan. De volgende middag legden Ellen en Daniel de kledinghoes met de galajurk op de achterbank van hun auto en reden ze naar het ouderlijk huis, waar Margaret inmiddels woonde. Daniel stond op de veranda en klopte op de houten voordeur. Toen Margaret opendeed, herhaalde ze haar bewering dat Ellen getrouwd was en niet bereikbaar was. Daarop stapte Ellen naar voren, zodat haar zus haar kon zien, en confronteerde ze Margaret rechtstreeks met de herhaalde bezoeken van Daniel en de leugens die ze al die tientallen jaren had verspreid.
Ellen en Daniel gingen de woonkamer binnen, waar Margaret haar daden toegaf. Ze voerde als reden aan dat ze zich zorgen had gemaakt over de bepalingen in het testament van hun vader, waarin de erfenis afhankelijk was gesteld van het hebben van nakomelingen binnen de familie. Na dit gesprek verlieten Ellen en Daniel het huis. Ze lieten Margaret het huis en het financiële vermogen behouden. Die avond haalde Ellen de ivoorkleurige galajurk uit de kledinghoes en hing ze hem rechtstreeks in haar slaapkamerkast. Daarna voegde ze zich bij Daniel op de veranda.
