Toen er een pakket voor Dorothy op Greta’s veranda werd afgeleverd, besloot Greta met haar eigen koperen reservesleutel het huis binnen te gaan. De benedenverdieping bleek leeg te zijn, maar vanuit de gang hoorde ze plotseling geklop achter een houten kelderdeur met een metalen grendel die vastzat. Greta had geen andere keuze dan tegen het houten deurkozijn te duwen, waardoor de grendel uiteindelijk afbrak. Achter de deur trof ze Dorothy aan op de betonnen vloer, naast een omgevallen houten kruk en een stapel gelabelde dozen. Dorothy had haar enkel verstuikt toen ze iets van een hoge plank probeerde te pakken.
Alex keerde terug naar het huis met een papieren tas van de apotheek, terwijl hulpverleners arriveerden om Dorothy’s gewonde enkel te verzorgen en haar been op de bank in de woonkamer omhoog te leggen. Dorothy legde uit dat haar gezondheid de laatste tijd achteruit was gegaan. Daarom waren er medische hulpmiddelen voor volwassenen bij haar thuis bezorgd, die Alex haar had helpen binnenhalen vanaf de veranda. Toen hij had gemerkt dat haar koelkast vrijwel leeg was, was hij teruggekomen met boodschappen. Daarnaast had hij een lekkende kraan gerepareerd, de losse leuning van de trap stevig vastgezet en een kapotte gloeilamp in de kelder vervangen.
Vervolgens onthulde Dorothy dat Alex na de dood van zijn moeder dakloos was geworden en in zijn auto had moeten slapen. Uit medeleven had ze hem een van haar drie ongebruikte slaapkamers aangeboden. De dozen die in de kelder stonden, bevatten gedoneerde dekens, blikken voedsel, hygiëneproducten en kleding. Op elke doos zat een handgeschreven etiket waarop stond wat erin zat, zodat de spullen gemakkelijk onder buurtbewoners konden worden verdeeld.
Een week later sloegen Greta, Alex en Dorothy de handen ineen om de dozen met voedsel, dekens en andere benodigdheden te sorteren. Alex en Greta laadden alles in hun voertuigen en bezorgden de spullen vervolgens bij twaalf huizen in de buurt.
