De miljonair zat in zijn fauteuil bij de open haard, ogen gesloten, ademhalend alsof hij diep sliep; maar zijn geest was volledig wakker. De laatste tijd waren er regelmatig kleine bedragen uit het huis verdwenen, en hij was een sceptische man die geloofde dat mensen altijd zouden stelen zodra de kans zich voordeed. Om zijn nieuwe, vermoeide dienstmeid en haar kleine zoon op de proef te stellen, legde hij een stapel contant geld op de salontafel en liet hij de kist bewust open.
De dienstmeid zei: “Blijf hier netjes, raak de heer niet wakker, anders verlies ik mijn baan,” en verliet de kamer, terwijl ze haar zoon achterliet. De miljonair wachtte, klaar om te zien hoe het kind naar het geld of de goudstukken zou grijpen. Het jongetje stond een tijdje stil, liep toen op zijn tenen naar de open kist, nam een van de zware goudstaven trillend in zijn handen, keek er lang naar en deed iets wat de miljonair versteld deed staan.
In de ogen van het kind was geen hebzucht te zien, alleen pure bewondering. “Op een dag zal ik dit aan mama geven,” fluisterde hij tegen zichzelf. Hij legde het goud voorzichtig terug, sloot de kist zachtjes en liep toen naar de oude man. Terwijl de miljonair dacht dat het kind geld in zijn zak zou stoppen, pakte het jongetje het opzij gegleden deken en legde het over de schouders van de man. “Welterusten, meneer,” fluisterde hij en trok zich terug.
Toen de miljonair op dat moment zijn ogen opende, voelde hij een diep schaamte die hij nooit eerder had ervaren. Hij had geleerd dat eerlijkheid niets te maken heeft met rijkdom of armoede, maar met karakter. De volgende dag betaalde hij alle schoolkosten van het kind en zorgde hij voor financiële zekerheid voor zijn moeder, zodat niemand hen ooit afhankelijk hoefde te maken. Hij had op de harde manier geleerd hoe groot een fout het is om iemand naar zijn kleren te beoordelen.
Het meest schokkende kwam echter kort daarna aan het licht: de persoon die al maanden stiekem geld uit het huis stal, was niet de arme dienstmeid, maar de eigen zoon van de miljonair, die in rijkdom leefde maar verslaafd was aan gokken. Te ontdekken dat de echte “dief” van zijn eigen bloed was, was de zwaarste klap van het leven voor de miljonair.
